Twój adres IP to 54.227.182.191.

Wyszukiwanie:
PDF Drukuj Email

STOPY KOBALTOWE

 


Stopy o osnowie kobaltu mają większą od stali chromowo-niklowo-molibdenowej biotolerancję w

środowisku tkanek i płynów ustrojowych, odporność na korozję wżerową i szczelinową  jak

również większą zdolność do repasywacji w roztworach fizjologicznych. Jednakże stosuje się je

głównie na endoprotezy stawowe. Do głównych pierwiastków stopów kobaltowych zalicza się

chrom (19-30%), molibden (4,5-9%), nikiel (3,5- 37%).

 


 

Stopy te podzielić można na:

  • odlewnicze
  • przerabiane plastycznie.


Te pierwsze poddaje się zabiegom obróbki cieplnej, które polegają na stosowaniu wyżarzania

ujednoradniającego przy temp. 1170 +/- 10⁰C. Powoduje to rozpuszczanie się węglików

międzydendrycznych oraz pozwala osiągać większą jednorodność austenitu. Kolejnym zabiegiem

jest przesycanie w temp. 1240 +/- 10⁰C w wodzie. Z kolei dzięki temu zabiegowi otrzymujemy

jednorodną i jednofazową strukturę austenitu i własnościach wytrzymałościowych i ciągliwości

wyższych niż w stanie lanym.


W stopach przerabianych plastycznie ograniczone jest stężenie węgla, krzemu , chromu i

manganu, natomiast stężenie niklu wzrosło (z 2,5 do 33-37%) oraz wprowadzono tytan. Dzięki

modyfikacji składu chemicznego stają się bardziej podatne na odkształcenia plastyczne, dzięki

odlaniu uzyskują strukturę jednofazową austenitu. W porównaniu do stopów odlewniczych

 posiadają większą odporność na erozję, kawitację, korozję zmęczeniową i naprężeniową.


(Na podstawie:  J. Marciniak: Biomateriały. Wydawnictwo Politechniki Śląskiej. Głiwice. 2002)


 
Pomóż mam w ulepszeniu strony wypełniając ankietę

Nazwisko:

E-mail:

Wiadomość:


Twoja przeglądarka: CCBot/2.0 (http://commoncrawl.org/faq/).